คราวที่แล้วลืมลงรูปประกอบฟิค วันนี้รับไปแล้วกันนะ

2.

" พี่แจจุง "

เสียงหวานสดใสดังมาจากกลุ่มเด็กปีหนึ่ง เรียกชายหน้าสวย
ที่กำลังง่วน อยู่กับ การตรวจดูความเรียบร้อย ในการรับสมัครสมาชิกใหม่ จนต้องหันมอง

– เด็กคนที่กวักมือ เรียกกรู เมื่อกี้นี่หว่า – 

น้องใหม่ผู้ไร้เดียงสา....ตรงรี่เข้าไปจับแขนรุ่นพี่ แบบชนิด...ไม่ทันตั้งตัว....

ส่วนคุณรุ่นพี่ผู้แสนดี...ก็สะบัดแขนออกจากการเกาะกุม...
แบบอัตโนมัติ ไม่ต้องคิด...เช่นกัน

(เจ๊ : นี่มันเรียกแสนดีแล้วเหรอฟ่ะ เพิ่งรู้ ทำงี้ ...มีเคือง.... )

" พี่แจจุง...พี่จำผมได้ไหมครับ ผม...จุนซู... คิม จุนซู...ไงครับ 
พวกเราเรียนจบจากโรงเรียนเดียวกัน ผมเคยเป็นสมาชิกชมรมดนตรี ที่พี่เป็นประธานชมรมของโรงเรียนด้วย พี่จำได้ไหมครับ..."

" อืม " พยักหน้า

– กรูจบมาเกือบสองปีแล้ว ใครมันจะไปจำได้ฟ่ะ-

( ชางมิน : จำไม่ได้แล้วพยักหน้าไปทำไมอะครับพี่ )

( แจจุง :ไม่ชอบขัดเด็กหวะ..ก็คนมัน...รักเด็ก...)

( เด็กชมรมฯ : จะรักยังไง.... ต้องคอยดูต่อไปนะ ท่านผู้ชม )

.
.
.

" ดีใจจังเลย...นึกว่าพี่จำผมไม่ได้ซะอีก
ผมนะเข้ามหาลัยนี้ ก็เพราะพี่นี่แหละฮะ....

พี่แจจุงครับ....ถ้าพี่พอมีเวลาก็ไปเยี่ยมโรงเรียนบ้างนะครับ
อาจารย์ที่โรงเรียนคิดถึงพี่กันมากเลย

แล้วก็….เออ พี่แจจุงครับ
พี่ยังจำ พี่ผู้ชายที่ใส่แว่น ที่เป็นมือเบสของวงเราได้ไหมครับ เห็นเค้าว่า พี่เค้าสอบเข้า………………………………"

อะไรของมันฟ่ะ กรูพึ่งจะพูดไปคำเดียว มันต่อซะยาว...แล้วนี่มันจะขุดอะไรมาพูดอีกนานไหม เอามันทั้งโคตร มันเลยดีไหม... –

" นี่เลยครับน้อง "

แผนสะกัดดาวรุ่งขั้นที่ 1
...กระดาษหนึ่งแผ่น.....

" ถ้าน้องสนใจ จะสมัครเป็นกรรมการชมรมของเราได้เลยนะครับ
พวกเรายินดี เป็นอย่างยิ่ง ที่จะมีน้องใหม่มาร่วมงานด้วย...เชิญกรอกเลยครับ...
กรอกเสร็จแล้ว ไปส่งด้านหน้าได้เลยนะครับ "

.
.
.

ว่าแล้ว... ท่านประธานสุดสวย ก็เดินไปที่เก้าอี้ตัวที่สองแถวหน้าสุด ที่มีคนนอนฟุบอยู่ในทันที

-ปึกๆ - เคาะโต๊ะอย่างดัง

"นี่นาย...นายนั้นแหละ จะสมัครตำแหน่งอะไร"

ชายคนที่ถูกปลุก เงยหน้าขึ้นมองแจจุง

"ฮึ" หนึ่งคำ...แล้วกลับไปนอนท่าเดิม

" เฮ้ย…ไอ้มิกกี้ แกมาไงว่าวะ "

" แกเบาๆ หน่อยไม่เป็นรึไง คนจะหลับจะนอน"

ว่าแล้วก็หลับต่อไป........
ต่อไป.....
ต่อไป....
และ...ไป............
ไ..................................................

และถึงแม้ แจจุงพยายามจะปลุกเท่าไหร่ แต่ก็ไม่มีทีท่าว่า จะตื่นมาอีกเลย....... 

-ใครกันนะ เด็กโรงเรียนเราเหมือนกันเหรอ ทำไมไม่เห็นคุ้นหน้าเลยล่ะ
แล้วนายนั่นรู้จักพี่แจจุงได้ยังไง แต่…ช่างเถอะ รีบสมัครก่อนดีกว่า -

จุนซูรีบ....
เซ็นชื่อแทบจะทันทีโดยที่ไม่ต้องอ่าน กฎระเบียบของชมรมเลยด้วยซ้ำ...

(  เด็กชมรมฯ : คิดผิด ยังดีกว่าไม่ได้คิด...
ไอ้ความบ้ากับไอหน้าตาดีอะ ไม่ลีเลทกันนะไอน้อง.... )

//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

" ต่อไปจะเป็นการประกาศรายชื่อผู้สมัคร และตำแหน่งต่างๆ ในชมรมให้ทุกคนทราบ ผู้ที่ถูกประกาศชื่อกรุณายืนขึ้นตามลำดับด้วยนะครับ

อันดับที่ 1 เลขา – คิม จุนซู
อันดับที่ 2 อุปนอก และอุปใน - ยังไม่ได้
อันดับที่ 3 ธุรการ การเงินและฝ่ายอาคารสถานที่ - ชิม ชางมิน

และที่เหลือ คือ สมาชิกในชมรม มีใครอยากเป็นคณะกรรมการอีกไหม

-----เงียบ-----

งั้น....เป็นอันตกลงตามนี้ แต่นี้ไป เราจะได้ผู้บริหารชมรมเลือดใหม่มาช่วยงาน
ขอให้ทุกคนเต็มที่ ในหน้าที่ ที่ได้รับ หลังจากนี้...ชมรมผากไว้กับ ทุกคนแล้วนะครับ...
และ หลังจากวันนี้ไป ถ้าสมาชิกท่านใดในชมรมเห็นว่า คณะกรรมการ
ที่ได้รับคัดเลือกไม่มีความเหมาะสม ท่านก็สามารถส่งsms โหวตให้คณะกรรมการคนนั้นออกได้
ซึ่งเราจะมีการประเมินการทำงานของกรรมการทุกคน ทุกๆ 2 เดือนนะครับ "

(ผู้สังเกตการณ์ 2 : มี sms โหวตด้วย ไฮโซวะ เตือนไว้ก่อนนะ ห้ามใครโหวตมินมิน ถ้าโหวตคัดมินออก แกตาย…. )

พูดจบพิธีกรก็รีบลงจากเวที แล้วค่อยๆแทรกตัวหายไปกับกองทัพนักศึกษา ที่ยังคงทยอยกันเดินออกไปไม่หยุดหย่อน

------------------------------------------

" วันนี้ พวกเราพอแค่นี้ก่อน ถ้าจะมีการประชุม เมื่อไหร่จะมีการแจ้งให้ทราบอีกที แยกย้ายกันไปได้ ขอบคุณครับ "
แจจุงพูดออกไมค์เสียงดัง กำชับสมาชิกชมรมทุกคน

- ตั้งแต่วันพรุ่งนี้ไป เราก็จะอยู่ชมรมเดียวกับพี่แจจุง อีกแล้วสินะ สู้ๆ จุนซู ...ไฟท์ติ่ง –

จุนซูน้อย ผู้มุ่งมั่น ยกกำปั่นลง แล้วค่อยๆเดินออกจากห้องประชุมไป

- ทำอะไรของเค้าวะ นั่น –
แจจุง เกาหัวแกรกๆ ...งงครับท่าน

TBC.

//////////////////////////////////////////////////////////////

เล่นนอกรอบ

ปาร์ค : นี่ๆ ชั้นถามไรแกหน่อยดิแจ....ไออุปสองอุปนั่น มันคือ ไรว่ะ

ยุนโฮ : คือ แจครับ นี่เค้ากำลังจะถามว่า อุปนอกกับอุปในนี่มันทำหน้าที่อะไร ใช่ไหมครับ....ผมเข้าใจถูกใช่ไหมครับโบแจ

ปาร์ค : ชั้นถามแจจุงโว้ย.....แล้ว แกมาเกี่ยวไรด้วยมิทราบ

แจจุง : ยุนตอบ ก็เหมือนชั้นตอบ ใครจะทำไม....

ปาร์ค : ก็ไม่ทำไมหรอก คนมันรำคาญ คนไรว่ะ หน้าหล่อไม่เท่ากรู แล้วยังมาทำเก๊ก....

แจจุง : แกว่าใครเก๊กห๊าไอไก่ วันนี้แก เป็นไก่ย่างสดแน่...ตายๆๆๆ ( มัด ผูก ขึ้น )

เจ๊คนเขียน : นี่จะหามน้องไก่ไปไหน ปล่อยลงเดี๋ยวนี้นะ.... ปล่อยเดี๋ยวนี้...มินมินจ๊ะ....ช่วยมาตอบแทนเจ๊ก่อนนะ เจ๊ไปช่วยปาร์คก่อน

นี่......ดับไฟเดี๋ยวนี้นะ ได้ยินไหม........ม

ชางมิน : ครับพี่…
จากหนังสือนิยามศัพท์เฉพาะ เค้าบอกเอาไว้ว่า
อุปนอก มีหน้าที่ประสานงานระหว่างหน่วยงานของเรากับหน่วยงานอื่น
ส่วนอุปใน เป็นฝ่ายประสานงานภายในหน่วยงานเดียวกัน

ปาร์ค ที่รอดมาได้ (เพราะเจ๊ ช่วยดับไฟทัน ) วิ่งวกกลับมาถาม: หน่วยงาน หน่วยงาน อะไรฟ่ะ ไม่เห็นจะเข้าใจเลย

ผู้สังเกตการณ์1 : ช่างๆ มันเถอะ อย่างแกจะเข้าใจอะไร ไม่มีเข้าใจ ก็ไม่มีใครเค้าว่าหรอก แม่ยกแกมันดี..... หมั่นไส้โว้ย

เจ๊คนขียน : ถึงจะไม่ฉลาด แต่ก็น่ารัก.....ไม่เป็นไรๆ บอกผ่านหัวข้อนี้ไปเลยนะ... มินมิน มาเดี๋ยวเจ๊เลี้ยงขนมเป็นรางวัลนะจ๊ะ

ชางมิน : ขอบคุณครับพี่ >ยิ้มกว้างๆให้หนึ่งที<

ผู้สังเกตการ์ณ 1+2 : คนแก่หลอกเด็ก !!!

////////////////////////////////////////////////////////////////

talk :

มาแล้วครับทุกคน... เจอกันตอนที่สองแล้วนะ
หวังว่า คงจะยังรอ และยังอยากจะสนุกกันใช่ไหมคะ

ก็อย่างที่บอกไว้ตอนที่แล้ว ว่า มีอะไร ก็ทิ้งคำถามเอาไว้ ถ้ามีอะไรตอบได้จะตอบให้
แล้วมันก็มี คนที่ถามมาจริงด้วย ( มาจากหลายๆบ้าน ที่เรากำลังลงอยู่ในตอนนี้ )

มาเริ่มคำถามกับเลยดีกว่านะคะ แต่ตำถามที่ได้มา ขอสงวนสิทธิไม่เอ่ยนามผู้ถามนะคะ ของใครถามไว้ ก็มาดูตำตอบกันเอาเองนะครับผม

คำถามใกล้เคียงกัน จะจับไว้ด้วยกันนะ ถ้ามาได้ไม่หมด ก็ต้องขออภัยนะครับผม

>>> รู้สึกว่ามันพึ่งแค่เริ่มต้นเอง เหอๆๆๆ
ในรั่วมหาลัยแห่งนี้จะมีเรื่องราวเช่นไรต่อขึ้นนะเนี๊ย
เริ่มอยากรู้ ๆ
คาดว่าไอ้คนที่หลับอยุ่น่าจะเป็นตาหมีป่ะ ไม่งั้นก้อ ปาร์คเอ้า.....หรือว่า มินๆ? (เริ่มเดามั่ว)

แหมๆ กะลังเริ่มเลยเลยนินา
อืม...แจเป็นนักศึกษาแพทย์ งั้นไอ้สองคนที่นั่งฟุบนั่น
ต้องเป็นปาร์คกะโฮอะนอ เดาไปเรี่ยละ

สรุป ไก่ยูชอนอยู่ไหนยังไม่โผล่อีกหรอ

ยูซูอยู่ที่หนาย ยู้ฮู้ จู๋จี๋อยู่หรือจ๊ะ ออกแต่คนงามแจจ๋า คงเหงาแย

เรื่องราวเพิ่งเริ่มต้นก้อดูจะชุลมุนซะแล้ว
มี๊แจเป็นประธานชมรมด้วยหรอเนี่ย โอ้!! เก่งได้อีกค่ะ
ว่าแต่ไอ้คนที่นั่งหลับอยู่ที่เก้าอี้เนี่ย เค้าเป็นคัยหนอ
รีบมาอีพต่อนะคะ รออ่านอยู่คร่า คนแต่งไฟท์ติ้ง ^^


ก็ได้คำตอบไปแล้วนะ ว่า ไอ้คนที่หลับ มันเป็น ตาไก่

>>>> กำ คนเยอะไม่ช่วยไร
แต่จุนกับแจรู้จักกันเหรอเนี่ย ต่อไว ๆ นะ

ก็ได้คำตอบไปแล้วอีกเช่นกันครับผม
 
ต่อไป จะเป็นคำถาม ได้สาระม๊ากๆ เข้ากับเรื่องนี้จริงๆ :P 555

>>>> มาตามอ่านด้วยคนค่า ><  เรื่องนี้มีราง ๆ มาล่ะ กับความชุลมุน
สรุป ทำไมต้องมีแยกฝั่งล่ะคะ แยกจากอะไรเอ่ย ?? แหะ ๆ สงสัยส่วนตัว
แล้วก็ ทำไมไม่มีใครจะเข้าชมรมเลยหรือเนี่ย??


ให้ใครมาตอบดีล่ะ ไม่ได้บอกมาด้วยสิ เอาเป็นว่า ในท่านประธานตอบให้ไปก่อนเน้อ

แผนตะวันออก กับตะวีนตกเรื่องนี้ มาจาก ลักษณะ การเรียนของนักเรียนแพทย์ คะ
แผนตะวันออก มาจาก traditional medicine หรือ oriental medicine

พูดง่ายๆ ก็คือ เป็นการแพทย์แบบองค์รวม หรือ พื้นบ้านก็ได้
ยกตัวอย่างเช่น แพทย์แผนจีน แผนไทย เป็นต้น
ส่วนแผนตะวันตก ก็คือ westen medicine หรือคุณหมอ ที่เราเห็นกันตามโรงพยาบาลหรือคลินิก ทั่วไปนั่นแหละคะ

คำถามถัดไป
>>>> อร๊า ความรัก 2 ฝั่งโขงงง 5566+
(ว่าไปนู่นเลยยย)

แต่ว่าน้า อืมมม ชมรมอะไรของเจ้เนี่ยย
เค้าสมัครด้วยได้มั้ยอ่ะ คริๆๆๆ

แอร๊กกกกกกก แจจุงลงมาแล้วๆๆๆ อิชั้นขอโผเข้าใส่คนแรกเรยดั้ยป่ะคระ แจจุงๆๆๆ
อยากๆๆๆๆ สมัครด้วยคนๆๆ อ่ะๆๆๆ ขออยู่ด้วยนะๆๆๆๆ นะะะะๆๆๆ (แจจุงคงกลัวอีนี่น่าดู)

คำถามนี้ ต้องขอให้ประธานชมรม มาตอบให้ล่ะจ๊ะ แจจุงตอบหน่อยนะจ๊ะ

แจจุง :สวัสดีครับทุกคน ขอบคุณมากนะครับที่พวกคุณสนใจชมรมของเรามากมาย จนอยากเป็นส่วนหนึ่งของเรา
อยากเป็นสมาชิกชมรมกับพวกผม... ทำไมจะไม่ได้ล่ะครับ...
เพียงแค่คุณทำตามกฏของชมรม ที่เปิดพิเศษให้คนทางบ้านสมัครได้

กฏที่ว่า ก็คือ

1. คุณจะต้องมีส่วนร่วมกับชมรมอย่างสม่ำเสมอ
(ซึ่งถ้าพวกคุณอ่านเรื่องนี้จนจบ ก็ถือว่าได้มีส่วนรวมแล้วครับ)

2. ออกความเห็น หรือถามคำถาม ใน ทุกครั้ง ที่เด็กชมรมต้องการ
( นั่นก็คือ ต้องมีส่วนร่วมในฟิคเรือ่งนี้ ไม่ว่าจะเป็นการตั้งคำถาม  หรือให้กำลังใจเด็กในชมรม เจ๊ หรือใครก็ได้ครับ
ซึ่งถ้าเพื่อนคนไหน จะถามใครก็ได้ในชมรมของเรา อย่าลืมระบุคนตอบให้ด้วยนะครับ  )

3. ทุกคนต้องช่วยเหลือกัน
( นั่นคือ ถ้ามีคนถามพวกเรา มาแล้ว ตนเองพอจะรู้คำตอบ ก็ช่วยตอบหน่อยนะครับ )

สามข้อครับผม ไม่ยากเกินไปเลยใช่ไหมล่ะครับ

เออ...ผม เกือบลืม อีกข้อ
สำหรับข้อนี้ไม่ได้บังคับ แต่อย่างใดนะครับ

คือ ผมอยากให้พวกเรารู้จักกันให้มากขี้น บอกชื่อเล่น รหัสลับ หรือ ชื่ออะไรก็ได้ ที่อยากให้พวกเราเรียก
พร้อมประวัติ เท่าที่สามารถเปิดเผย ไว้ด้วยก็ดีนะครับ (แต่ถ้าไม่ได้ก็ไม่ว่ากันครับผม )

โอเค วันนี้ตอบให้แค่นี้ก่อนนะคะ
หวังว่าคงสนุกกันนะทุกคน บายคะ

แจจุง : ขอบคุณ แล้วเจอกันนะครับ บายครับ

วันที่เกิดเหตุนั่งดูสถานีข่าวจากต่างประเทศอยู่ตลอด ทั้งวัน ตามปกติ 
ครั้งแรกที่เห็นข่าวตกใจมาก
เหมือนกำลังนั่งดูหนังเรื่องหนึ่งมากกว่าจะเป็นเรื่องจริง นี่หรือคือสิ่งที่เกิดขึ้นกับโลกของเรา
มันใกล้ตัวเข้ามาอีก....
 
ญี่ปุ่นไม่ใช่ประเทศที่อยุ่ไกลจนเราไม่รู้จัก หรือ ไม่เข้าใจสภาพของบ้านเมืองของเค้า
ประเทศที่มีการศึกษาและความรู้ทางด้านนี้ มากที่สุดประเทศหนึ่งในโลก...
และได้เตรียมการป้องกันมาอย่างดีแล้ว ยังคงพบภัยพิบัตินี้
 
ความโศกเศร้ากับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
ความสูญเสียคือ สิ่งที่..น่าสลดใจ....
 
ขอให้ชาวญี่ปุ่น และทุกคนบนโลกเข้มแข็ง และรักกันไว้นะคะ
 
ขอไว้อาลัยให้ผู้เสียชีวิต และ
ขอเป็นกำลังใจในคนญี่ปุ่นทุกคนคะ
 
ขอมอบเพลงนี้ เป็นกำลังให้ชาวญี่ปุ่นทุกคนค่ะ

Love In The Ice : TVXQ

[Jaejoong]
冷たいその手君のせいじゃない
ทซึเมะตาอิ โซโนะ เทะ คิมิ โนะ เซอิจะนาอิ
คุณไม่ผิดหรอกที่มือนั้นเย็นชา

幼き日々ほった傷抱え
โอซานะคิ ฮิบิ ฮตตะ คิสึคะคาเอะ
เพราะมันคอยแบกรับความทุกข์มาตั้งแต่เมื่อก่อน

[Changmin]
誰かを愛すること恐れてるの
ดาเระคะ โวะ อาอิซุรุ โคะโตะ โอโซเรเตะรุ โนะ
คุณหวาดกลัวกับการรักใครสักคน

言葉の裏側背を向けて
โคโตบะ โนะ อุรากาวะ เซะ โวะ มุคะเตะ
คอยเพ่งนึกถึงคำนั้นให้ย้อนกลับคืนมา

[Yoochun]
抱きしめた心が氷のように
ดาคิชิเมะเตะ โคโคโระ กะ โคะโอะริ โนะ โยอุนิ
ใจคุณที่ผมโอบกอดไว้นั้นราวกับน้ำแข็ง

そっと溶け出す
โซะ-อตโตะ โทเคะดาสึ
ที่ละลายอย่างช้า..ช้า

[Jaejoong]
誰もが誰かに愛されるために
ดาเรโมะ กะ ดาเระ คะ นิ อาอิซาเรรุ ทาเมะนิ
การที่ได้เป็นผู้ถูกรักจากใครสักคน จากใครก็ได้

このように命を煌かせるのさ
โคโนะ โยนิ อิโนะจิ โวะ คิระเมะคาเซรุ โนะ สะ
ก็ทำให้ชีวิตนั้นสว่างสดใส

[Junsu]
それがもしも僕なら
โซเระ กะโมชิโมะ โบคุ นาระ
ถ้าหากเป็นผม

もう一度君の心を
โม อิจิโดะ คิมิ โนะ โคโคโระ โวะ
ผมจะทำให้หัวใจของคุณ

永久の優しさで暖めるよ
โทวะ โนะ ยาซะชิสะ เดะ อะตะตะเมะรุโยะ
อบอุ่นด้วยความอ่อนโยนนิรันดรอีกครั้ง

[Yoochun]
運命の悪戯
อุมเมะอิ โนะ อิทาสึระ
โชคชะตาเล่นตลก

[Jaejoong]
心を痛めても
โคโคโระ โวะ อิทาเมะเตะโมะ
แม้ว่าหัวใจคุณจะถูกทำร้าย

[Yoochun + Jaejoong]
その涙の先には
โซโนะ นามิดะ โนะ ซาคิ นิ วะ
แต่ก็ถึงคราวที่น้ำตาต้องหยุดไหล


[Yunho]
一筋の光が
ฮิโทซึจิ โนะ ฮิคาริ กะ
]ลำแสงสว่างนั้น

[Changmin]
闇の中舞い降りて
ยามิ โนะ นาคะ มาอิโอริเตะ
จะส่องลงมาจากความมืดมิด

[Yunho + Changmin]
僕らは気づくさ
โบคุระ วะ คิสึคุสะ
ซึ่งเราก็เห็นได้

[Jaejoong]
苦しいほどに強く感じや得る
คุรุชี โฮโดะ นิ ทซึโยคุ คะ-อึนจิ ยะ เอะรุ
เราต่างก็รู้สึกเศร้าสลดกันได้

人の温もり
ฮิโตะ โนะ นุคุโมะริ
ความอบอุ่นจากคนเรา

誰もが持ってる悲しみや孤独
ดาเระโมะ กะ โมะ-อตโตะรุ คานะชิมิ ยะ โคโดคุ
ความเศร้าและความเหงาทุกคนต่างมีนั้น

癒してもらえる場所探している
อิยะชิเตะ โมระเอรุ บะโช ซากาชิเตะอิรุ
คอยมองหาสักที่เพื่อเยียวยา


そう君にはその場所がここにあるさ
โซ คิมิ นิ วะ โซโนะ บะโช กะ โคโคะ นิ อะรุสะ
ถูกแล้ว..ที่แห่งนั้นสำหรับคุณอยู่ตรงนี้แล้ว

恐れないでもう迷わないで
โอโซเระนาอิเดะ โม มาโยะวะนาอิเดะ
อย่ารู้สึกเกรง อย่ารู้สึกกังวลไปเลย

僕が守る
โบคุ กะ มาโมะรุ
ผมจะปกป้องคุณเอง

[Junsu]
切ないほど ([Jaejoong] My heart) 美しい愛だから
เซทซึนาอิ โฮโดะ ([Jaejoong] My heart)อุทซึคุชิอิ อาอิ ดะคะระ
เพราะว่ามันคือความรักที่สวยงาม(หัวใจของผม)ช่างน่าเศร้า

([Yunho] Don't be afraid)
(อย่ากลัวไปเลย)

儚いほど([Changmin]Let you know my mind) 麗しい
ฮาคานาอิ โฮโดะ([Changmin]Let you know my mind) อุรุวะ ชิอิ

([Yoochun]you know)この時を ([Yoochun]Let you know my love too)
([Yoochun]you know)โคโนะ โทคิ โวะ([Yoochun]Let you know my love too)

เวลาที่งดงาม(ผมจะทำให้คุณรู้ถึงหัวใจผม)ช่างแสนสั้น
(คุณรู้ไหม) (ผมก็จะทำให้คุณเห็นความรักของผมด้วย)

[All]
誰もが誰かに愛されるために
ดาเรโมะ กะ ดาเระ คะ นิ อาอิซาเรรุ ทาเมะนิ
การที่ได้เป็นผู้ถูกรักจากใครสักคน จากใครก็ได้

このように命を煌かせるのさ
โคโนะ โยนิ อิโนะจิ โวะ คิระเมะคาเซรุ โนะ สะ
ก็ทำให้ชีวิตนั้นสว่างสดใส

それがもしも僕なら
โซเระ กะโมชิโมะ โบคุ นาระ
ถ้าหากเป็นผม

もう一度君の心を
โม อิจิโดะ คิมิ โนะ โคโคโระ โวะ
ผมจะทำให้หัวใจของคุณ

永久の優しさで暖めるよ
โทวะ โนะ ยาซะชิสะ เดะ อะตะตะเมะรุโยะ
อบอุ่นด้วยความอ่อนโยนนิรันดรอีกครั้ง

Cradit : Ment+Vote และ [ว]า ฟ_เ ฟิ[ล]

ปล. ตามจริง ความคิดแรกก่อนที่จะเปิดติดตามข่าว ผ่านยูทูปในวันนี้ เราคิดเอาไว้ว่า จะนำภาพข่าวมาตัดต่อรวมกัน ประกอบเพลงนี้ แต่ว่า.... ทุกคนที่เคยเห็นภาพข่าวที่ชัดเจน คงเข้าใจนะคะ
ขอส่งเพลงนี้เป็นกำลังใจแทนคะ

Chaptor 1

" …และในวันนี้เป็นครั้งแรกที่พวกคุณได้เข้ามาอยู่ในรั่วมหาวิทยาลัยแห่งนี้...ผมจึงอยากจะประกาศให้ทราบทั่วกันถึงกฎใหม่ของมหาวิทยาลัยสักเล็กน้อย....
....................................................

เนื่องจากปีนี้.... ทางมหาวิทยาลัย ได้มีการออกกฎใหม่ขึ้นหลายข้อ...
แต่ ที่น่าจะ เป็นประโยชน์และสำคัญ ที่จะนำมากล่าวให้นักศึกษาได้ทราบในวันนี้... คือ....

ในปีนี้...ทางมหาวิทยาจะจัดให้นักเรียนปี 1 ในตึกแผนตะวันตกทุกคน
มาเรียนรวมกันกับนักศึกษาแผนตะวันออก ที่ตึกแผนตะวันออก

และนักศึกษาปี 2 แผนตะวันตก หรือตะวันออกคนใด....
ที่ยังเก็บวิชาพื้นฐานไม่ครบ ให้นักศึกษามาลงทะเบียนเก็บรายวิชาที่ยังไม่ครบกับเด็กปีหนึ่ง  ที่ตึกแผนตะวันตก  ให้หมดภายในภาคนี้ด้วย

หากท่านเก็บไม่หมดภายในภาคเรียนนี้...
นักศึกษารายนั้น....จะถูกปรับตก และต้องมาเรียนซ้ำในรายวิชาของ
นักศึกษาปี 1 ใหม่ทั้งหมดในปีการศึกษาหน้า

ในปีนี้อาจารย์หวังเป็นอย่างยิ่งว่า....

นักศึกษาใหม่ทุกคน...จะมีความรัก เคารพ และภูมิในสถาบันของเราอย่างที่เป็นสืบเนื่องกันมา

ขอบใจนักศึกษาทุกคน...ที่ตั้งใจฟัง "

.................................................
......................................................


“ ฮือ อะไรนะ.... ภาคตะวันตกจะมาเรียนกับพวกเราเนี้ยนะ...เรื่องเล็กน้อย
เป็นไปได้ยังไง (ฟ่ะ) เนี้ย ???”

เสียงฮือฮาเจ๊าะแจะจอแจอึกกระทึก ดังหึ่งออกมา... หลังจากที่อธิการบดีกล่าวจบ

..........

ถามว่า ทำไมถึงอึกกระทึกนะเหรอ...

ก็เพราะ ถึงแม้มหาวิทยาลัยแพทย์ศาสตร์แห่งนี้ จะเปิดมาเป็นเวลาเกือบ 10 ปีแล้ว...
ก็จริง แต่ปีนี้จะเป็นปีแรก.... ที่นักศึกษาแพทย์แผนตะวันตก กับ แผนตะวันออกจะเรียนด้วย
กันหน่ะสิ!!!

“ ขอบคุณท่านอธิการมากครับ... อันดับต่อไป จะเป็นการขึ้นกล่าวของประธานสโมสรของเราครับ”

เสียงพิธีกรกล่าวต่อ หลังจากอธิการบดีลงจากเวทีเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

เสียงตรบมือดังกึกก้อง แต่ก็ยังดังไม่พอที่จะทำให้นักศึกษาคนที่สอง ที่ฟุบอยู่แถวหน้าสุดตื่นขึ้นได้

.
.
.
.

" สวัสดีครับ น้องๆทุกคน ขอต้อนรับนักศึกษาใหม่ทุกคน... พวกเราในฐานะรุ่นพี่มีความภูมิใจอย่างยิ่ง ที่นักศึกษาแพทย์แผนตะวันตก และแผนตะวันออกจะได้มาศึกษาร่วมกันในตึกของเราในปีนี้....

 ผม....ในนามของประธานสโมสร และ ประธานชมรมแพทย์แผนตะวันออก
จะขอชี้แจง กิจกรรมชมรมให้ทุกคนได้ทราบกันคราวนะครับ "

" พี่แจจุง พี่แจจุง ทางนี้ฮะ ทางนี้ "
เสียงดังมาจากทางด้านหลัง ออกมาจาก....หมู่นักศึกษาปีหนึ่ง

ใช่แล้ว...นักศึกษาใหม่คนหนึ่งกำลังนั่งโบกมืออยู่

ทุกคนในหอประชุมหันมามองต้นเสียงเป็นตาเดียว.....

นิ้วชี้ปิดปาก ตามด้วยเสียง...จุ๊ๆ....


" อุ๊บ ขอโทษครับ "


นักศึกษาคนนั้นหดมือลง นั่งเงียบเรียบร้อยเช่นเดิม


................................................


เมื่อทุกอย่างกลับเข้าสู่ความสงบอีกครั้ง....

ประธานในชุดนักศึกษาสีขาว ป้ายชื่อสีฟ้า มีขีดสีดำบนแขนเสื้อ เริ่มกล่าวต่อ...

" ผม.... คิม แจจุง....ประธานสโมสร นักศึกษาแพทย์ และประธานชมรมแพทย์แผนตะวันออก
มีความยินดีเป็นอย่างยิ่ง ที่ในปีนี้ จะมีน้องใหม่จากแพทย์แผนตะวันตกมาเรียนร่วมกับเรา

และผมจะขอกล่าวรายละเอียดของกิจกรรมชมรมของเราให้ทราบโดยคราวๆ....ดังนี้...

ชมรมของเราได้ก่อตั้งมาพร้อมๆ กับมหาวิทยาลัยแห่งนี้ ....

โดยแรกเริ่มเดิมที่....ชมรมถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนคือ
.... ชมรมภาคตะวัน และชมรมภาคตะวันออก....

แต่...เนื่องจากในระยะหลังชมรมประสบปัญหาขาดบุคคลากร....จึงได้ยุติไประยะหนึ่ง
และสองปีที่ผ่านมา ชมรมของเราได้ก่อตั้งขึ้นใหม่ ด้วย....

....กฎและวัฒนธรรมชมรมแบบใหม่....

เพราะได้รับทราบว่า

ทางมหาวิทยาลัยกำลังจะเปลี่ยนระบบการเรียนใหม่ คือ

การให้นักศึกษาจากแพทย์แผนตะวันตกและตะวันออกมาเรียนรวมกัน...

ทางชมรมของเรา... จึงได้มีการเตรียมการล่วงหน้าในเรื่องนี้ เรียบร้อยแล้ว
เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาในการเข้าร่วมชมรม.... เราจึงยุบเหลือชมรมเดียว...

รายการต่อไป....จะขอกล่าวถึง ตำแหน่งในสโมสรให้ฟังโดยสรุป ดังนี้คือ....

ประธานชมรมและกรรมการชมรมของเราจะดำรงตำแหน่งคราวละ 2 ปี

โดย...ผู้ที่เป็นประธานและรองประธาน...
จะสลับกันระหว่างแพทย์แผนตะวันตกกับแผนตะวันออก

ซึ่งในปีนี้...
เป็นปีแรกของการดำรงตำแหน่งประธานของแผนตะวันออก ซึ่งก็คือ...ผม...

ดังนั้น รองประธาน จึงต้องมาจากประธานของแผนตะวันตก เมื่อปีที่แล้วอย่างแน่อน "

.

.

.

" เรื่องต่อไป.........

พี่คิดว่าน้องใหม่หลายคน อาจจะสงสัยว่า ทำไมป้ายชื่อของนักศึกษาที่นี่
จึงมีอยู่ด้วยกัน 2 สี คือ ....สีเขียว และ สีฟ้า....

สีฟ้า........ คือ สีป้ายของนักศึกษาจากแพทย์แผนตะวันออก
สีเขียว......คือ ป้ายของนักศึกษาจากแพทย์แผนตะวันตก

เพราะ...ในปีนี้อาจมีรายวิชา บางรายวิชาที่ปรับปรุงขึ้นใหม่
โดยให้ นักศึกษาจากแผนตะวันตก ต้องเรียนร่วมกับแผนตะวันออก

ดังนั้น...จึงได้มีการจัดทำเป็นสองสี เพื่อป้องกันการสับสน

ส่วนรายละเอียด ในเรื่องของกิจกรรมและวัฒนธรรมชมรมของเรานั้น...

ถ้ามีใครสนใจ ก็สามารถติดต่อ และสมัครได้...ทางด้านหน้านี้นะครับ

สิ่งที่พี่อยากบอกน้องๆ ก็คือ การลงกิจกรรมชมรมนั้น จะไม่มีการบังคับให้ลงแต่อย่างใด
ผู้ต้องการจะลงสมัคร ต้องลงอย่างสมัครใจ มาด้วยใจเท่านั้น...

และสำหรับผู้ที่ลงสมัครแล้ว ที่หน้าห้องก่อนเริ่มประชุม หลังจากผมกล่าวจบ....

ให้มารับเส้นขีดติดแขนเสื้อทางด้านหน้า

ขีดติดเสื้อชื่อจะถูกแบ่งออกเป็น 3 หมวด

หมวดที่ 1 ขีดติดเสื้อสีดำ แสดงถึงตำแหน่งประธานชมรม
หมวดที่ 2 ขอบสีแดงบอกตำแน่งว่าเป็นคณะกรรมการชมรม
และหมวดที่ 3 ขอบสีน้ำตาล สมาชิกชมรมทั่วไป

หลังจากรับขีดเรียบร้อยแล้ว ในนักศึกษาที่สมัครชมรม นั่งที่เก้าอี้ ด้านหน้า  ส่วนนักศึกษาที่ไม่ได้สมัครเข้าชมรม ให้กลับไปพักผ่อนได้  ที่พี่จะพูดในวันนี้...มีเพียงเท่านี้ ขอบคุณน้องๆ ทุกคนที่ตั้งใจฟัง

..................................
...................................

กล่าวจบ คิม แจจุง...
ก็กลับลงมารับสมัครน้องๆ ที่จะเข้าชมรม....ด้านล่าง

.......
...........................

ในวินาทีแรกของการรับสมัคร.....
นักศึกษาใหม่...ทะยอยกัน กรูเข้ามาด้านหน้า ...
ทำท่าว่าสนใจอยู่ไม่น้อยทีเดียว.....
.
.

Yes!!!... สำเร็จ... อย่างน้อย มันก็ต้องมีกันบ้างแหละนะ
.
.

มันก็คงยังพอ ทำให้ใจชื้นขึ้นมาได้บ้าง
ถ้า...

เออ..............................

ถ้าจะไม่มีคนใดคนหนึ่งพูดอะไร ออกมาซะก่อน....

" เฮ้อ แล้วชมรมของเราจะมีคนสนใจเยอะไหม นายว่ายังไง...แจจุง "
สมาชิกชมรมฯ คนหนึ่ง พูดกับแจจุง

แจจุงชี้นิ้วเรียวสวยออกไป.....นับจำนวนคนที่กำลังกรูกันเข้ามา

ซึ่งในจำนวนนี้....
ยังไม่ลืมนับคนที่นั่งฟุบอยู่ที่ เก้าอี้ตัวที่สองของแถวหน้าสุด....ด้วย

" ไม่หรอก อย่างน้อยก็ยังมี ตั้ง หนึ่ง สอง สาม สี่… เยอะอะ นับไม่หมด "

( ผู้สังเกตการณ์ 1 : มั่นใจเหลือเกินนะ ไอแจ แกดูซะก่อน
ดูดิ..ไอ้ที่เดินกรูกันเข้ามาเนี้ย ไม่ใช่อย่างที่คิดนะ เดินเข้ามาหน่ะ..ใช่...
แต่...ทำไมมันเดินเลยโต๊ะสมัครออกไป ที่ประตูหมดเลยฟะ กรูล่ะงง....)

ดังนั้น ในตอนนี้....
จึงมีคนที่เหลืออยู่ในห้องประชุมเพียงไม่กี่คนเท่านั้น
และยังคงมีคนทะยอยเดินออกไปจากห้องอย่างต่อเนื่อง...

(เออ...สรุปว่า ไอที่เห็นคนเยอะๆ มันไม่ได้ช่วยอะไรเล๊ยจริงๆ...... เหอๆ  )

TBC.